BES ÇAYI

Hani yazlık yerlere giderken böyle arabada 

camı açarsın, kollarını çıkarırsın ahenkle rüzgarda oynatarak ve ormanlardan gelen katır tırnağı kokusu dolar ciğerlerine,

 doğa konuşur işte o an,

 üzerinden ne kadar zaman geçmiş olursa olsun doğa seni hep aynı şekilde alır, 

aynı kokuyla aynı yere götürür bırakır,

 izin verir sen istediğin sürece orada kalıp özlem gidermene.

Şimdi gördüğünüz resim de birilerinizi aldı,

 vanilya ve krem şanti kokularıda onlara eşlik etti, aynı yere götürdü, benzer bir özlem duygusuyla burnunun direğini sızlattı, 

işte istediğiniz kadar kalabilirsiniz orada. 
Mesela ben bir mutfaktayım, servis camı bahçeye açılan. 

Bahçeden taze nane kokusu geliyor, 

ortancalara ve güllere eşlik ediyor begonviller, 

kahkahalar rüzgarı kovalar gibi sanki ara ara camdan içeriye doluşuyor. 

Bahçe hortumuna bağlı alüminyum bir fıskiye toprağı ıslattıkça salatalık ve biberler limon ağacının gölgesinde parlıyorlar sanki.

Bahçe duvarının hemen bitimindeki hanımelleri ise beton bir kömürlüğü öylesine  sarmış ki, 
hemen ardında kalan galaların yalnız ve kendiden emin asaleti yanında hanımelleri daha bir tutkuyla göz kırpıyor adeta.

 Gözlerim ışıl ışıl, camın önünde, elimde bir çırpıcı, anneanneme yardım ediyorum, 

beş çayına misafirleri var ve vanilya kokusu bütün evi sarmış vaziyette. 

Ahşap bir kavanoza uzanıp tarçın alıyorum...
Sevgiler,
EK

Aşağıdaki linke tıklayarak Gmail hesabınız ile bloğuma üye olmayı unutmayın:

https://www.blogger.com/follow-blog.g?blogID=3828750734219796106